Վերականգնվող քաղցրահամ ջրային ռեսուրսների 2000-2024թթ. ժամանակի դինամիկայի վերլուծությունը ցույց է տալիս որ ռեսուրսի նվազում չի դիտվում:
Հայաստանը ջրի նկատմամբ պահանջարկի նվազագույն ապահովմամբ, սեզոնային սթրեսներ ունեցող երկիր է: Ջրերի շահագործման տարեկան ինդեքսը (ՋՇԻ) ժամանակ առ ժամանակ գերազանցում է 40%-ը (2000, 2008, 2019 և 2021թթ. -ին կազմել է 65%, իսկ 2024թ․-ին՝ 37.7%)։
2000-2024թթ. ընթացքում քաղցրահամ ջրի ընդհանուր օգտագործումն աճել է ավելի քան երկու անգամ՝ (2000թ․-ին՝ 1046 մ3, 2024թ․-ին՝ 2582.1 մ3): Գյուղատնտեսությանը, անտառատնտեսությանը և ձկնորսությանը 2024թ. բաժին են ընկել քաղցրահամ ջրերի օգտագործման 86%-ը:
2024թ. Հայաստանում կենցաղային ջրօգտագործումը մեկ շնչի հաշվով կազմել է 68․3 մ3 ջուր՝ 2000թ. -ի ՝ 48.1 մ3-ի դիմաց:
2009թ. սկսած նկատվում է ինչպես տնային տնտեսությունների ջրամատակարարման, այնպես էլ մեկ շնչի հաշվով ջրօգտագործման աճի միտում՝ պայմանավորված գյուղական բնակավայրերի ջրամատակարարման համակարգի ընդլայնմամբ: Այսօր Հայաստանի բնակչության 95%-ը միացված է ջրամատակարարման կենտրոնացված համակարգին:
2024թ. Հայաստանի բնակչության մեծ մասը (96․3%) միացած էր կենտրոնացված և լոկալ ջրամատակարարման համակարգին:
Ջրի տրանզիտային կորուստները ջրամատակարարման համակարգում 2000-2009թթ․ աճել են 26.4 %-ով, սակայն 2010-2024թթ․ ժամանակահատվածում նկատվում է նվազման միտում՝ պայմանավորված ջրամատակարարման պետական համակարգի բարելավումներով: 2024թ. դրանք կազմել են ընդհանուր ջրամատակարարման 67.4%:
Թթվածնի կենսաքիմիական պահանջը (ԹԿՊ5) և ամոնիումի կոնցենտրացիան 2010-2024թթ. ընթացքում Հայաստանի գետերի բնակավայրերից ներքև գտնվող հատվածներում բարձրացել են: ԹԿՊ5-ով և ամոնիումով աղտոտվածության հիմնական աղբյուրները չմաքրված կամ ոչ բավարար մաքրված կոմունալ-կենցաղային կեղտաջրերն են, որոնք, գյուղատնտեսական արտահոսքերի հետ՝ մաքրման կայանների բացակայության պատճառով, լցվում են անմիջապես գետերը:
Կենսածին նյութերի (ֆոսֆատներ, նիտրատներ) հիմնական աղբյուրներն են կենցաղային կեղտաջրերը, գյուղատնտեսական հոսքաջրերը, անձրևաջրերը և ձնհալները: Բույսերի կողմից ամբողջությամբ չյուրացված կենսածին նյութերը, անցնելով գյուղատնտեսական հողերի միջով, կարող են ազդել գետերի ջրի որակի վրա: Ֆոսֆատների կոնցենտրացիան 2010-2024թթ. ընթացքում Հայաստանի գետերում բնակավայրերից ներքև ընկած հատվածներում բարձրացել են:
2024 թվականի դրությամբ Հայաստանի Հանրապետության բնության հատուկ պահպանվող տարածքների ընդհանուր մակերեսը կազմել է 383,1 հազ․ հա, ինչը կազմում է երկրի ընդհանուր մակերեսի 12,9%-ը։